Położenie Szczyrku

Położony w poprzek wskazówki kompasu, rozciąga się z północnego wschodu na południowy zachód. Otaczają go strome, porośnięte świerczyną i buczyną wzniesienia Beskidu Śląskiego z najwyższym, wyrastającym na południu Skrzycznem (1257 m n.p.m.) i piętrzącym się na północy Klimczokiem (1117). Przecina go bystry i rozkapryszony potok Żylica, który w XIX w. napędzał urządzenia mechaniczne młynów, tartaków, foluszów i papierni, wykorzystywany był też do spławiania drewna. Tuż przy potoku biegnie droga łącząca odległą o 16 km na północny wschód Bielsko-Białą z usytuowaną 21 km na południowy zachód Wisłą.

W wąskiej dolinie Żylicy, jak i dolinkach spływających do niej potoków, pozostało więc niewiele miejsca na wyciągane przez człowieka macki architektury. Szczyrk, bo o nim właśnie mowa, przede wszystkim dzięki swej geografii, mimo że w 1973 r. otrzymał prawa miejskie, sprawia wrażenie położonego jakby „za miastem”. Liczy sobie zaledwie 5500 mieszkańców i rozkłada na obszarze 39 km² schowany w objęciach utworzonego w 1998 r. Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego. Każdego roku ukojenia szukają w Szczyrku tysiące gości złaknionych zielonego objęcia gór, malowniczych panoram, narciarskich wariacji, paralotniczych ekskursji, speleologicznych przygód, religijnych wzruszeń i… Ale spokojnie, po kolei! Lepiej przejść przez miasteczko powoli, uważnie, za dużo w nim i wokół niego atrakcji, żeby je przez chwilowy zawrót głowy pominąć.